Wie ooit in Thailand is geweest, kent het gevoel: de dagen lijken langer, mensen lachen makkelijker en een vertraagde bus is geen reden voor een slecht humeur. Terug in Nederland sta je binnen een week weer met je agenda in de ene hand en je telefoon in de andere. Toch hoef je niet naar de andere kant van de wereld te vliegen om iets van die rust vast te houden.
De Thaise cultuur kent een aantal levenshoudingen die verrassend goed passen bij een leven tussen werk, fiets en boodschappen. Hieronder vind je er vijf, met concrete manieren om ze thuis toe te passen.
Sanuk: plezier in gewone dingen
Sanuk betekent ongeveer ‘plezier’ of ‘leuk’, maar het gaat dieper dan dat. In Thailand wordt van bijna elke bezigheid verwacht dat er iets aangenaams in zit, ook in werk of klusjes. Iets wat helemaal geen sanuk heeft, is eigenlijk de moeite niet waard.
Je kunt dit thuis vertalen door bewust te zoeken naar het lichte in je routine. Zet muziek op tijdens het afwassen, maak een praatje met de collega bij de koffieautomaat of fiets een iets mooiere route naar huis. Het gaat er niet om dat alles een feestje wordt, maar dat je jezelf toestaat om plezier te hebben zonder dat het eerst verdiend moet worden.
Mai pen rai: het hoeft niet perfect
Mai pen rai hoor je in Thailand voortdurend. Het betekent zoiets als ‘geeft niet’ of ‘maakt niet uit’. Iemand stoot je aan, de regen gooit je plannen om, de bestelling klopt niet: mai pen rai. Het is geen onverschilligheid, maar een manier om je energie niet te verspillen aan dingen die je toch niet kunt veranderen.
In Nederland zijn we goed in plannen en dus ook goed in ergeren als het plan mislukt. Probeer de volgende keer dat de trein uitvalt eens bewust te zeggen: dit is vervelend, maar het is zoals het is. Je merkt dat de spanning sneller wegebt als je stopt met vechten tegen de situatie.
Jai yen yen: houd je hart koel
Thai zeggen graag jai yen yen, letterlijk ‘koel hart’. Wie rustig blijft onder druk, wordt bewonderd. Boos worden of je stem verheffen zie je juist als gezichtsverlies, voor jezelf en voor de ander.
Thuis betekent dit vooral: even wachten voordat je reageert. Lees die geïrriteerde mail pas na een kop thee opnieuw. Tel tot tien voordat je in de auto begint te toeteren. Wie wil zien hoe iemand bewust uit een gehaaste routine stapte en in Thailand een ander ritme vond, kan video’s en verhalen bekijken op halpernl.nl. Het laat zien dat een koel hart vaak begint bij durven vertragen.
Samen eten zonder haast
In Thailand is eten een sociaal moment. Gerechten staan in het midden van de tafel en iedereen schept een beetje van alles. Niemand eet snel zijn eigen bord leeg om weer verder te kunnen. Een veelgehoorde begroeting is zelfs ‘heb je al gegeten?’, als teken van zorg.
Je hoeft geen pad thai te koken om dit over te nemen. Leg je telefoon weg tijdens het avondeten, zet een paar schalen op tafel in plaats van opgeschepte borden en neem de tijd. Eén rustige maaltijd per dag kan meer ontspanning geven dan een uur scrollen op de bank.
Greng jai: rekening houden met anderen
Greng jai is lastig te vertalen. Het gaat over attent zijn, anderen niet tot last willen zijn en aanvoelen wat iemand nodig heeft. Het zorgt ervoor dat het sociale verkeer soepel en vriendelijk blijft.
Te veel greng jai kan ertoe leiden dat je nooit zegt wat je wilt, dus neem vooral de zachte kant mee. Een paar eenvoudige manieren om ermee te beginnen:
- Houd de deur open en maak oogcontact
- Vraag hoe het écht gaat en luister naar het antwoord
- Bied hulp aan zonder dat erom gevraagd wordt
- Spreek je kritiek vriendelijk en onder vier ogen uit
Klein beginnen werkt het best
Je hoeft deze vijf gewoontes niet allemaal tegelijk in je leven te bouwen. Kies er één die nu het meest bij je past en probeer die een paar weken vol te houden. Misschien is dat een rustig avondmaal, misschien een stil ‘mai pen rai’ als de dag anders loopt dan gepland.
Rust zit zelden in grote veranderingen. Het zit in de manier waarop je reageert op kleine momenten, en daar kun je vandaag nog mee oefenen, gewoon in je eigen keuken, op je eigen fiets en tussen je eigen mensen.